Work Life Balance: Het Geschenk Van Genoeg Te Doen Te Hebben

effecten van cafeïne

Mensen vragen me altijd hoe ik alles gedaan krijg.

Hoe vind ik de tijd om zoveel te lezen? Hoe kan ik reizen en seminars volgen en ook nog mijn praktijk openhouden? Hoe krijg ik het klaar om mijn blog te onderhouden en ondertussen ook nog ebooks/boeken te schrijven? Hoe houd ik een gezonde work-life-health balans (de Heilige Graal van onze tijd)? In dit artikel deel ik graag mijn “geheimen”.

work life health balansIk heb op om het even welke dag meer dan genoeg te doen.

Soms heb ik zelfs zoveel te doen dat ik nauwelijks weet waar te beginnen. Maar het feit blijft dat ik de meeste weken minder dan 40 uren werk.

Hoe ik dat doe?

Daar zijn meerdere antwoorden op, maar eentje in het bijzonder kwam opzetten in het midden van een van mijn ochtendmeditaties. Zoals gewoonlijk was mijn geest aan het rondspringen zoals een jonge pup, ongeduldig smachtend om aan de race van alledag te kunnen beginnen. En ook zoals gewoonlijk, was een van die “races” mijn to-do lijstje.

Toen ik een mentale ruk aan de leiband gaf om mezelf tot de orde te roepen, werd ik een plotselinge verandering in mijn perceptie gewaar. Het leek alsof ik door de verrekijker geglipt was om te ontdekken dat ik in een wereld van overvloed leef in plaats van een wereld van tijdelijke schaarste.

Ik had niet langer het probleem van te weinig tijd en mijn werk en leven in balans krijgen, ik had het geschenk van meer dan genoeg te doen te hebben.

Waarom is dit een geschenk?

Denk je even in… Wanneer je uitgenodigd bent aan een buffet volgeladen met zoveel delicatessen dat je ze onmogelijk allemaal kunt proeven, zal je kiezen uit het aanbod dat je het lekkerst vindt. Wat je kiest hangt af van je behoeften, verlangens en waarden. Wil je iets nieuws proberen? Wil je experimenteren met een nieuwe combinatie van bekende pleziertjes? Heb je allergiën waar je rekening mee moet houden? Ligt er een favorietje van je bij die je zeker opnieuw wilt proeven?

Je kan het buffet uiteraard met walging bekijken, gefrustreerd door de onattente gastheer die expres gepland heeft om je te overweldigen met het aanbod.

Maar waarom zou je in ‘s hemels naam op die manier naar het buffet kijken? Wat zou je ermee winnen?

Terwijl ik neerzat met dat gevoel van meer dan genoeg te doen te hebben, wist ik intuïtief dat ik niet alles op mijn to-do lijst moest doen, net zomin als dat ik alles op het buffet zou moeten opeten. Ik wist ook dat door te accepteren dat ik niet alles kon doen, dat een onderdeel was van het plezier in de erkenning van de overvloed aan kansen die voor me lag.

Ik heb verschillende dagen nagedacht over de acties en keuzes die zich voordeden uit “de andere kant van de verrekijker”.

Hier zijn enkele van de praktische manieren waarop deze mindshift zich uit:

[sociallocker id=”283″]
  • Wanneer ik merk dat ik meer dan genoeg heb, is het natuurlijk om te kijken hoe ik het kan delen, hiermee een heel nieuwe twist gevend aan het concept van werk delegeren. Wie zou dit werk leuk vinden? Wie zou willen leren hoe hij dit moet doen? Met wie zou ik dit willen uitproberen?
  • Wanneer ik merk dat ik meer dan genoeg heb, is het natuurlijk dat ik me afvraag wat ik het meeste wil en waarom. Dit stimuleert het proces van prioriteiten stellen. Wat zou het leukste zijn? Wat zou me het meest voeden? Wat kan ik voor een andere dag in mijn leven bewaren? Waar kan ik van op een afstand van genieten?
  • Wanneer ik merk dat ik meer dan genoeg heb, is het natuurlijk om vanuit dankbaarheid te handelen en dankbaarheid te uiten door middel van goed rentmeesterschap. Waarom zou ik deze keuze maken? Wat is het meest zinvol of is het meest noodzakelijk in het licht van de huidige condities? Welke selecties ondersteunen gezonde ambitie? Hoe kan ik kansen bewaren voor iemand anders of een ander moment? Wanneer ik een opportuniteit laat liggen, hoe kan ik daarmee leven?
  • Wanneer ik merk dat ik meer dan genoeg heb, kan ik de natuurlijke eb en vloed van overvloed vertrouwen. Ik beschouw ongebruikte mogelijkheden in het balanceren van mijn leven en mijn werk als compost voor de toekomst. Ik apprecieer dat tijden van schijnbare leegheid de zaaiperiode is voor tijden van mogelijkheden. Ik weet dat wanneer zaailingen te dik groeien, het tijd is om de tuin uit te dunnen, niet om te klagen over de druk van tegen elkaar vechtende prioriteiten.

Ik moedig je aan om aandacht te schenken aan je eigen relatie met tijd en de dingen die je moet doen. Bekijk je work life health balans en je emotioneel weerbericht in relatie tot je dagplanning of je planning voor een specifiek project over een bepaalde periode. Wat verandert er wanneer je speelt met de gedachte dat je te weinig tijd hebt ten opzichte van dat je meer dan genoeg te doen hebt in relatie tot de overvloed aan mogelijkheden?

Wanneer je eenmaal deze andere manier van denken gevoeld hebt, kijk je eens welke nieuwe mogelijkheden er opduiken. Welke acties zijn mogelijk (en hoe zijn ze kwalitatief anders) van hieruit gezien?

[/sociallocker]

 

>