Een effectieve truc om de dingen niet persoonlijk te nemen!

dingen persoonlijk nemen

Ik denk dat het wel fair is om te zeggen dat we allemaal de neiging hebben om de dingen persoonlijk te nemen.

Alleen, bij sommigen is die neiging groter dan bij anderen. En, wanneer het gebeurt, zijn sommigen beter in staat om hier zelf mee om te gaan dan anderen.

Dingen persoonlijk nemen is om veel redenen nooit gezond in welke relatie dan ook: werkgever- werknemer, vriend-vriend, man-vrouw, partner-partner, ouder-kind,…

Eén van de redenen is dat, wanneer je dingen persoonlijk neemt, je gevoelens constant aan de genade van anderen worden overgeleverd – of ze je nu persoonlijk aanvallen of niet. Dat is nooit gezond in een relatie, en ook geen manier van leven!

Als je iemand bent die de dingen die iemand zegt of doet snel persoonlijk neemt, dan wil ik graag een kleine truc met je delen waarvan ik persoonlijk heb ondervonden dat hij helpt.

Het houdt in dat je begrijpt waarom mensen soms doen wat ze doen, en dat je ziet dat meestal wat ze doen helemaal niets met jou te maken heeft. Daarom is het ook niet nodig om het persoonlijk te nemen. Ik zal de truc met je delen door middel van 2 relatie principes.

 

Relatie principe 1: Mensen zijn soms gewoon egoïstisch. Dit klinkt misschien cynisch maar blijf er even bij.

Ik denk dat het een onweerlegbaar feit is dat we allemaal egoïstische neigingen hebben.

Niettemin, sommigen onder ons zijn egoïstischer dan anderen. En sommigen onder ons kunnen onder bepaalde omstandigheden egoïstisch worden.

Wanneer we begrijpen en accepteren dat mensen soms egoïstisch zijn, kunnen we inzien dat mensen soms:

  • Denken in termen van wat het beste voor zichzelf is
  • Dingen enkel vanuit hun eigen perspectief zien
  • Gelijk willen hebben over alles
  • Hun zin willen krijgen op elk vlak op elk moment
  • Niet nadenken over het effect dat hun daden en woorden hebben op anderen
  • En zo verder…

Bijgevolg doen mensen soms wat ze doen enkel en alleen uit egoïstische beweegredenen!

En wanneer ze gemotiveerd zijn door egoïsme, is er geen enkele reden waarom wij hun doen en laten persoonlijk zouden moeten nemen.

Hun acties hebben uiteindelijk niets met ons te maken. In feite zou je kunnen zeggen dat hun acties je juist laten zien hoe egoïstisch ze zijn.

Bijvoorbeeld, wanneer iemand je op de weg afsnijdt neem je het niet persoonlijk maar zeg je tegen jezelf, “deze persoon heeft juist laten zien hoe egoïstisch hij/zij is door me af te snijden… het is niets persoonlijks!”

 

Relatie principe 2: Mensen hebben altijd een reden om te doen wat ze doen. Dit is een principe dat ik een tijdje geleden geleerd heb.

Dit principe betekent niet dat mensen altijd juist zijn in hun handelen. En het betekent ook niet dat je ze moet excuseren voor hun gedrag. Het betekent ook niet dat ze zelf altijd weten waarom ze doen wat ze doen. Maar er is hoe dan ook altijd een reden!

Hier zijn een aantal redenen die ik kan bedenken die mensen kunnen aanzetten tot wat ze doen (misschien bedenk jij er ook wel een paar andere):

  • Behoeften uit het verleden die niet ingevuld zijn
  • Huidige behoeften
  • Huidige verlangens
  • Onopgeloste problemen en conflicten uit het verleden
  • Trauma  uit het verleden
  • Huidige angsten
  • Dingen die blijven hangen
  • Verborgen motieven of agenda’s
  • Huidige onzekerheden
  • Beslissingen uit het verleden
  • Ego kwesties
  • Persoonlijkheidsstoornissen zoals: narcistische neigingen, ADD, ADHD, gebrek aan empathie…
  • En zo verder…

Bijgevolg doen mensen wat ze doen simpel omdat ze gemotiveerd worden door wie ze zijn en de “bagage” die ze meedragen!

En wanneer ze door zulke dingen aangezet worden, is er totaal geen reden voor ons om hun doen en laten persoonlijk te nemen. In feite zou je kunnen zeggen dat hun acties ons tonen dat ze zich zo gedragen door hun “issues”. Nogmaals, niks met ons te maken en dus niet persoonlijk!

Bijvoorbeeld, ik ken een 12-jarige jongen die ooit tegen zijn stiefmama “ik hou van jou” zei. Hij kreeg als antwoord terug “ja, wel, je hebt een rare manier om dat te tonen!”.

Onnodig te zeggen dat de jongen diep gekwetst was door de reactie (wat ik maar al te goed begrijp). De manier om deze jongen te helpen, is hem te doen begrijpen dat, hoewel zijn stiefmoeders reactie klonk als een persoonlijke aanval op hem, de reactie meer zegt over wie de stiefmoeder als persoon is. Ook dit was niet persoonlijk.

Om samen te vatten, de truc om de dingen die mensen doen en zeggen niet persoonlijk te nemen is, om te begrijpen en te accepteren dat mensen soms egoïstisch zijn en/of hun eigen “issues” hebben.

En natuurlijk ook dat hun gedrag niets met ons te maken heeft. Je zou zelfs kunnen zeggen dat hun gedrag verraadt wie ze echt zijn. Dit zal je helpen om de focus van jou(dit is deels waarom je het persoonlijk neemt) naar hen te verplaatsen (wat je helpt om het niet persoonlijk te nemen).

>